Wat is lijm?
Lijm , ook wel bekend als cement, slijm of pasta, is elke niet-metallische substantie die op een of beide oppervlakken van twee afzonderlijke voorwerpen wordt aangebracht om ze aan elkaar te binden en te voorkomen dat ze van elkaar loskomen.
Welke soorten lijm bestaan er?
Er bestaan veel soorten lijm. Volgens verschillende normen wordt de classificatie van lijm als volgt weergegeven:
- Natte kleefstoffen
- Contactlijmen
- Reactieve lijmen
- Enkelvoudig component
- Reactieve lijmen
- Tweecomponenten reactieve kleefstoffen
- Heetsmeltende lijmen
- Drukgevoelige lijmen
Waaruit bestaan kleefstoffen?
De componenten van de lijm omvatten basismateriaal, uithardingsmiddel, oplosmiddel, weekmaker, vulstof, koppelingsmiddel, verknopingsmiddel, versneller, versterkingsmiddel, kleefmiddel, verdikkingsmiddel, verdunningsmiddel, antioxidant, polymerisatieremmer, vlamvertrager, initiator, fotosensibilisator, schuimremmer, conserveermiddel, stabilisator, complexeringsmiddel en emulgatoren. Soorten basismateriaal: het basismateriaal is de belangrijkste component, het belangrijkste bestanddeel of het belangrijkste polymeer van de lijm, dat een hechtende werking heeft.
- Afhankelijk van de chemische samenstelling kan het basismateriaal bestaan uit een anorganische verbinding of een organische verbinding. Organische verbindingen zijn polymeren die als basis dienen voor de synthese van polymeren.
Veelgebruikte organische verbindingen: thermohardende synthetische harsen: fenolhars, epoxyhars, aminohars, polyurethaanhars, onverzadigd polyester en acrylhars. - Thermoplastische synthetische hars: rubberbasismateriaal, natuurlijk polymeermateriaal, latex op waterbasis, basismateriaal.
- Lijm op rubberbasis.
Het selectieprincipe voor het basismateriaal van de lijm is gebaseerd op het doel van de lijmtoepassing, de toepassingssituatie en de gewenste prestaties. Tegelijkertijd is de moleculaire structuur van het basismateriaal nauw verbonden met de hechtprestaties.
- De polariteit van polymere materialen is gerelateerd aan
- Kristallisatieprestaties van polymere materialen
- Moleculair gewicht van polymere materialen
Het uithardingsmiddel (harder) initieert een chemische reactie waardoor het ruwe materiaal polymeriseert, polycondenseert of crosslinkt, en zo een lineair of netwerkpolymeer vormt. Deze stof verleent mechanische sterkte en stabiliteit aan de lijmverbinding, waardoor de duurzaamheid en effectiviteit ervan worden gewaarborgd.
Keuze van uithardingsmiddel:
- Het is het beste als het een vloeibare, niet-giftige, kleurloze en geurloze stof is.
- Het uithardingsmiddel en het uitgeharde object moeten soepel reageren, met zo min mogelijk warmteontwikkeling, om de cohesie van de lijmlaag te verminderen.
- Voor hittebestendigheid kiest u een uithardingsmiddel met meer reactieve groepen in het molecuul.
- Voor een hogere taaiheid, kies een uithardingsmiddel met een langere moleculaire keten.
Hechtmiddel: verwijst naar een vloeistof die de intermoleculaire krachten van bepaalde vaste stoffen of vloeistoffen kan verminderen en de opgeloste stoffen kan verspreiden tot een homogeen systeem van moleculen of ionen. Veelgebruikte oplosmiddelen zijn vloeibare stoffen met een lage viscositeit.
Organische oplosmiddelen bestaan hoofdzakelijk uit alifatische koolwaterstoffen, aromatische koolwaterstoffen, gehalogeneerde koolwaterstoffen, esters, alcoholen, ketonen, zuren, ethers, terpeenolefinen, amiden en water. De meeste organische oplosmiddelen hebben echter een zekere mate van toxiciteit, ontvlambaarheid, explosiviteit, milieuvervuiling, verborgen veiligheidsrisico's en schade aan het menselijk lichaam.
De rol van het oplosmiddel:
- Het reactiemedium voor de polymerisatie: de reactie is mild en de temperatuur is gemakkelijk te regelen.
- Het oplossen van basismateriaal: het bereiden van lijmen op basis van oplosmiddelen.
- Verdunner: hiermee wordt de lijm verdund tot een bepaalde viscositeit, waardoor deze goed hecht en makkelijk aan te brengen is.
- Stel de verdampingssnelheid van de lijm in.
- Voorkom gelering en verleng de houdbaarheid.
- Reinigingsmiddel voor het oppervlak vóór het verlijmen.
- Directe verlijming, sommige kunststoffen.
- Verlaag de kosten en verbeter de efficiëntie.
Keuze van het oplosmiddel voor de lijm:
- Polariteit: Kies een oplosmiddel met dezelfde of een vergelijkbare polariteit als het basismateriaal (het principe van gelijke compatibiliteit).
- Oplosbaarheidsparameter (gerelateerd aan polariteit): de oplosbaarheidsparameter van het oplosmiddel is vergelijkbaar met die van de polymeermatrix.
- Vluchtigheid van het oplosmiddel: Kies een oplosmiddel met de juiste vluchtigheid of een mengsel van snel en langzaam oplosmiddel.
- Het oplosmiddel verdampt te snel: er vormt zich gemakkelijk een film op het oppervlak van de lijm, en het oplosmiddel onder die film verdampt niet gemakkelijk;
- De verdamping van het oplosmiddel verloopt te langzaam: de droogtijd van het oppervlak is te lang, wat de efficiëntie van het werk beïnvloedt.
4. Bij de keuze van het oplosmiddel moet rekening worden gehouden met prijs, toxiciteit en herkomst.
De rol van weekmaker : het is een component dat niet kosteneffectief is voor SBS. De functie ervan is het aanpassen van de hardheid en vloeibaarheid, en het verlagen van de kosten. Met olie verrijkte SBS kan het samenstellen en verwerken ervan vergemakkelijken.
De meest gebruikte olie is naftenische olie. Aromatische oliën hebben een diepe kleur, zijn giftig en kunnen niet worden gebruikt. Paraffineolie verbetert de fysische eigenschappen niet en kan bovendien uitstoot veroorzaken. De binnenlandse Karamay KN-serie milieuvriendelijke naftenische oliën (zoals KN4010, enz.) zijn van hoge kwaliteit.
Soorten wasverzachters: Afhankelijk van de koolwaterstofsamenstelling kunnen ze worden onderverdeeld in drie typen: op paraffine gebaseerde, cycloalkyl- en aromatische wasverzachters.
Kenmerken van de wasverzachter:
- Rubberolie op paraffinebasis: goede oxidatieweerstand en lichtstabiliteit, maar relatief slechte emulgerende, verdraagbare en lage temperatuureigenschappen.
- Naftenische rubberolie: heeft de voordelen van zowel paraffine- als aromatische basen, matige emulgerende eigenschappen en goede compatibiliteit, is niet-vervuilend, niet-giftig en heeft een breed scala aan toepassingen.
- Aromatische rubberolie: goede compatibiliteit, groot vulvolume, lage prijs en een hoge sterkte van het verkregen rubberproduct. Maar de kleur is diep, het is giftig en vervuilt het milieu.
Definitie van weekmaker: Het is een stof die de glasovergangstemperatuur en het smeltpunt van polymeerverbindingen verlaagt, de broosheid van de lijmlaag verbetert en de smeltvloeibaarheid vergroot.
De rol van weekmaker:
- Verspreid de actieve groepen van polymeerverbindingen en verzwak de intermoleculaire kracht, waardoor de interactie tussen moleculen afneemt.
- Verhoog de hitte-, rek- en koudebestendigheid van de polymeerverbinding en verlaag de cohesieve sterkte, de elasticiteitsmodulus en de hittebestendigheid ervan.
Keuze van weekmaker:
- Polariteit: De polariteit beïnvloedt de compatibiliteit van de weekmaker en het basismateriaal, en het principe is hetzelfde als bij het oplosmiddel.
- Hardnekkigheid: De fysische en mechanische eigenschappen van de lijm worden beïnvloed door uitvloeiing, migratie en vervluchtiging. Kies weekmakers met een hoog kookpunt of een hoog moleculair gewicht.
- Molecuulgewicht en -toestand: hoe hoger het molecuulgewicht, hoe sterker de binding.
Veelgebruikte weekmakers: ftalaten, fosfaten, adipaten en sebacaten, enz.
Definitie van vulstof: Een vast materiaal dat niet chemisch reageert met de matrix in de lijm, maar de eigenschappen ervan kan veranderen en de kosten kan verlagen.
Veelgebruikte vulstoffen worden onderverdeeld in organische en anorganische vulstoffen: organische vulstoffen verbeteren de broosheid van de hars, hebben een hoge vochtabsorptie en een lage hittebestendigheid;
Anorganische vulstoffen verhogen de relatieve dichtheid en broosheid van de lijm, maar verbeteren tegelijkertijd de hittebestendigheid, mediumeigenschappen, krimp, enz.
De keuze van het vulmiddel:
- Inactief en reageert niet met andere bestanddelen van de lijm.
- Goede dispergeerbaarheid en goede bevochtigbaarheid van het basismateriaal.
- Bevat geen vocht, schadelijke stoffen, vet en is niet hygroscopisch.
- Gelijkmatige deeltjes, niet giftig.
- Ruime keuze aan bronnen, gemakkelijke verwerking en lage prijs.
- De dichtheid van het vulmiddel en de dichtheid van het basismateriaal mogen niet te veel van elkaar verschillen.
- De juiste dosering.
Veelgebruikte vulstoffen: silica, calciumcarbonaat, magnesiumcarbonaat, aluminiumpoeder, fenolhars, enz.
Koppelingsmiddel: een verbinding die tegelijkertijd een bepaalde bindingskracht kan uitoefenen op polaire en niet-polaire stoffen, en die wordt gekenmerkt door stoffen die zowel polaire als niet-polaire delen in het molecuul bevatten.
Veelgebruikte koppelingsmiddelen zijn organische chroomkoppelingsmiddelen, organische siliciumkoppelingsmiddelen en titanaatkoppelingsmiddelen. Silaankoppelingsmiddelen worden vaak gebruikt in kleefstoffen.
De rol van de koppelingsagent:
- Verhoog de intermoleculaire kracht van de hoofdhars zelf en verbeter de cohesieve sterkte van de lijm.
- Het hechtmiddel versterkt de verbinding tussen de hars en het te verlijmen materiaal en speelt een belangrijke rol bij het vormen van een brug. Verschillende hechtmiddelen hebben verschillende reactieve groepen, en deze reactieve groepen hebben een verschillende invloed op de hechtprestaties.
Initiator: Een stof die onder bepaalde omstandigheden kan ontbinden en vrije radicalen kan produceren. Over het algemeen wordt een initiator toegevoegd aan verbindingen die onverzadigde bindingen bevatten. Veelgebruikte initiatoren zijn onder andere dibenzoylperoxide, cyclohexanonperoxide, isopropylperoxide, benzeen, azobisisobutylcyanide, enzovoort.
Promotor (katalysator): een stof die de ontledingstemperatuur van de initiator kan verlagen of de reactie tussen het uithardingsmiddel en het harsrubber kan versnellen.
Antiverouderingsmiddel: Een stof die de veroudering van polymeerverbindingen kan vertragen. Lijm die bij hoge temperaturen en blootstelling aan de zon wordt gebruikt, veroudert en degradeert snel. Daarom wordt er tijdens de bereiding van de lijm een antiverouderingsmiddel toegevoegd.
Verdikkingsmiddel: een kleefstof met een lage viscositeit, een stof die de viscositeit verhoogt.
Polymerisatieremmers en -stabilisatoren: stoffen die de zelfverknoping van polymeren en monomeren met onverzadigde bindingen (hydrochinon) tijdens opslag voorkomen of vertragen.
Hoe gebruik je lijm?
Omdat er veel verschillende soorten kleefstoffen en hechtmiddelen bestaan, zijn de gebruikte verbindingsmethoden niet overal hetzelfde.
Samengevat als:
- Bereiding van de lijm
- Oppervlaktebehandeling van het hechtmateriaal
- lijmen
- Laat het in de lucht staan zodat het oplosmiddel en andere laagmoleculaire stoffen de gel laten verdampen.
- Overlappende druk
- Verwijder de lijmresten van het oppervlak van het product.
Let op bij het gebruik van lijm:
- Bij AB-lijmenBij het afmeten van de hoeveelheden dient u de aangegeven verhoudingen te gebruiken volgens de instructies. Hopson AB-lijm Heeft een verhouding van 1:1. Direct gebruiken.
- Voor AB-lijmen: goed roeren voor gebruik. Laat geen dode hoeken open, anders zal de lijm niet uitharden.
- Het te verlijmen oppervlak moet droog en schoon zijn (met uitzondering van lijm die onder water uithardt).
- Om een hoge hechtsterkte te bereiken, moet het te verlijmen oppervlak zo goed mogelijk gepolijst worden.
- Voor een hoge sterkte en snelle uitharding kunt u de lijm naar behoefte verwarmen. Bij het aanbrengen van de lijm mag deze niet te dik zijn; over het algemeen is 0.5 mm het beste. Hoe dikker de laag, hoe slechter het hechteffect.
- Bij het verbinden van objecten is het het beste om druk uit te oefenen of ze vast te klemmen.
- Voor een optimale hechting is het aan te raden de lijm na het aanbrengen 24 uur te laten uitharden.
